Περιοχική Στοχευμένη Χημειοθεραπεία μέσω της Ηπατικής Αρτηρίας

Τι είναι;
Η στοχευμένη και απευθείας χορήγηση χημειοθεραπευτικών φαρμάκων στο συκώτι μέσω της ηπατικής αρτηρίας.
Πού βασίζεται η αποτελεσματικότητά της και ποια η διαφορά της από τη συστηματική χημειοθεραπεία;
Παρότι το φυσιολογικό ηπατικό παρέγχυμα αιματώνεται από την πυλαία φλέβα (80%) και την ηπατική αρτηρία (20%) οι όγκοι, μεταστατικοί και πρωτοπαθείς, που αναπτύσσονται σ ‘αυτό τροφοδοτούνται σχεδόν αποκλειστικά από την ηπατική αρτηρία. Αξιοποιώντας αυτή την ιδιότητα και χορηγώντας απευθείας στην ηπατική αρτηρία χημειοθεραπευτικούς παράγοντες επιτυγχάνουμε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στον «στόχο». Επιπλέον, εκμεταλλευόμενοι το φαινόμενο της κάθαρσης της πρώτης διόδου (δλδ το συκώτι το ίδιο θα απομακρύνει το φάρμακο από τον οργανισμό) μπορούμε να χορηγήσουμε πολύ υψηλές δόσεις φαρμάκων που θα ήταν αδύνατο να χορηγηθούν στην συστηματική κυκλοφορία (ενδοφλέβια αγωγή). Επίσης το 90-98 % του χημειοθεραπευτικού παράγοντα παραμένει στο ήπαρ χωρίς να περάσει στην συστηματική κυκλοφορία με τις γνωστές παρενέργειες .
Ποια είναι η διαδικασία;
Ένας ειδικά σχεδιασμένος αρτηριακός καθετήρας τοποθετείται στην γαστροδωδεκαδακτυλική αρτηρία έτσι ώστε το άκρο του να φθάνει ως την συμβολή της με την κοινή ηπατική αρτηρία και το τύμπανο έγχυσης τοποθετείται κάτω από το δέρμα στην κοιλιακή χώρα. Παράλληλα, εκτελείται χολοκυστεκτομή (αποφυγή κινδύνου χημικής χολοκυστίτιδας). Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και λαπαροτομή.
Πού και πότε εφαρμόζεται;
Εφαρμόζεται (1) κυρίως σαν προεγχειρητική (neoadjuvant) χημειοθεραπεία σε όγκους που δεν είναι δυνατόν να χειρουργηθούν λόγω μεγέθους με στόχο την συρρίκνωση τους για να γίνουν εξαιρέσιμοι, (2) σαν συμπληρωματική μετεγχειρητική χημειοθεραπεία (adjuvant) και (3) σαν παρηγορική αγωγή με σκοπό την παράταση της επιβίωσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις που εφαρμόσθηκε αρχικά σαν παρηγορική αγωγή υπήρξε τέτοια υποχώρηση της νόσου με αποτέλεσμα να είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί χειρουργικά.
Ενδείξεις
• Ηπατοκυτταρικός καρκίνος που δεν δύναται να εξαιρεθεί.
• Μεταστάσεις στο ήπαρ απο καρκίνο του παχέος εντέρου που δεν δύναται να εξαιρεθούν.
• Μεταστάσεις απο νευροενδοκρινείς όγκους π.χ καρκινοειδές
• Μεταστάσεις απο οθαλμικό μελάνωμα.

Ποια τα θεραπευτικά αποτελέσματα;
Στους ασθενείς με μη εξαιρέσιμο ηπατοκυτταρικό καρκίνο μειώνει το μέγεθος του όγκου και υπό συνθήκες μπορεί να χειρουργηθεί.
Σε πολυεστιάκη νόσο την σταθεροποιεί και προλαμβάνει την εμφάνιση νέων εστιών, δίνοντας έτσι χρόνο σαν γέφυρα στη μεταμόσχευση ήπατος.
Στους ασθενείς με μεταστάσεις απο καρκίνο του παχέος εντέρου, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην συστηματική χημειοθεραπεία, αυξάνει την επιβίωση και προσφέρει την δυνατότητα συρίκνωσης των όγκων με δυνατότητα μελλοντικής χειρουργικής αντιμετώπισης.
Στις περιπτώσεις μεταστάσεων από ενδοκρινικούς όγκους βελτιώνει και στο μεγαλύτερο ποσοστό εξαφανίζει τα ορμονικά συμπτώματα π.χ. το flushing και την υπέρταση από το σύνδρομο του καρκινοειδούς.